
اگه جای زندگیمون تو بیابونا باشه /اگه فرش زیر پامون زمین خدا باشه
اگه سرمای زمستون تنمو سیاه کنه/ اگه گرمای تو تابستون هستیمو تباه کنه
بدونم دوستم داری صبر و طاقت میارم /چه کنم دوست دارم
اگه ماه آسمون تنها چراغمون باشه / اگه بوته های خار گلای باغمون باشه
همه عمر ببری شهر به شهر اشکمو در بیاری/با بهانه یا با غم بدونم دوستم داری صبر و طاقت میارم
اگه لحظه هام همش اسیر انتظار باشه /اگه جای زندگیمون فقط یه چهار دیوار باشه بدونم دوستم داری صبر و طاقت میارم
:: برچسبها:
بیاد اسطوره های هنر,
|