
در ستاره باران میلادت میان احساس من تا حضور حبابی
ات از جنس هیچ از دستان من تا لمس نگاه تو آسمانی است
به بلندای عشق جشن میلادت را به پرواز می روم در این خانگی ترین
آسمان بی انتها آسمانی که نه برای من ونه برای تو که تنها برای
ما آبی ایست
:: برچسبها:
سهراب سپهری,
|